donderdag 18 augustus 2016

Jasper National Park

Na de cowboy-trail sturen we Jolly-Jumper terug naar het westen. In Jasper National Park dompelen we ons onder in de Miette Hotsprings, in de schaduw van de impressionante rotswanden.







Tussen de 1000den toeristen in het dorp, ontwaren we 2 stevig beladen motoren. Dit zijn géén dagjestoeristen, dat zien we meteen.
Chris en Jolande, 2 Zwitserse wereldreizigers staan ons op te wachten wanneer we terugkomen van het boodschappen doen. Het wordt een gezellige avond op de campsite, vol met verhalen en avonturen over de plaatsen waar zij en wij geweest zijn.








    Zalige ontmoetingen onderweg !  Chris en Jolanda on the road of Life ..


Wanneer we de volgende dag in Mount Robson arriveren, regent het pijpestelen. Onder de shelter van de campsite maken we kennis met een vriendelijke Franse familie. We mogen hun campsite delen, want wanneer het eindelijk opgehouden is met regenen is er geen plekje meer vrij.











Op onze weg terug naar Clear-Water zien we de eerste chinook-zalmen arriveren in Valemount. Dit is zo ongeveer het verste westelijke punt in Canada waarheen ze na 4 jaar in de oceaan  terugkeren.












De zalmen keren terug, de colibries vertrekken, de Canadeese ganzen verzamelen, de muggen verdwijnen .... een voorbode voor de Indian Summer.








El Nido Fly - Inn

Midden augustus is de tijd van de jaarlijkse El Nido Fly-Inn.
Trouwe lezers weten ondertussen dat El Nido de naam is van de parapent-site in Clear Water BC.


Willy & Sigrid organiseren elk jaar een evenement om meer piloten te laten kennismaken met deze prachtige omgeving.


Looks good, toeziend oog van de organisatoren.


Meer dan 20 piloten dagen op en de lucht is bezaaid met kleurrijke vleugels, het hele weekend lang.


Het weer zit mee en er wordt heel goed gevlogen, afstanden, triangels, thermieken, ... voor ieders wat wils en leerrijk voor piloten van elk niveau.
Johan slaagt erin om z'n eerste FAI-Triangel te vliegen (voor de kenners) en ikzelf doe mijn eerste XC-vluchtje. Na zo'n 10 km vlucht land ik zo goed als in het centrum van Clearwater. Willy & Sigrid gaan samen op XC-pad en landen in hun eigen tuin.


     De ochtendbriefing en meteo-voorspellingen voor de dag.


    Waar is dat feestje ...


                                     Tijd om de vleugels uit te slaan !




Er zit ook een klein doellandingswedstrijdje aan  verbonden, just for fun. Maar toch de moeite waard om te vertellen dat de 2 deelnemende vrouwen ook de 2 enige zijn die er in slagen om de beloofde fles wijn in de wacht te slepen! 2 Belgische vrouwen nog wel :-) !


Netjes met de 2 voeten op het doel!



De BBQ, een pintje (of 2) en een kampvuur maken het weekend compleet!
Thanx Sigrid en Willy voor de organisatie van dit (weeral) fantastisch evenement.


https://www.facebook.com/events/534919366702737/?active_tab=posts






zondag 7 augustus 2016

Rocky Mountains riding en de Cowboy-trail.




Het is met veel plezier dat we terug op weg gaan. We volgen de bergketen van de Rockies, zoals de Willi XC 2016-piloten ze gevlogen hebben. Wat een indrukwekkende vlucht is dat geweest. Wow !!


Onze eerste dag eindigt in het Regional-park “Whiteswan Lake”. We worden beloond met natuurlijke hotsprings en een prachtige campingspot aan het meer. In tegenstelling tot Zuid-Amerika hoeven we hier slechts 20 km over goed aangelegde off-road, voor we van deze natuurpracht kunnen genieten.   Met 2 sympatieke buurmannen op de campsite kan het niet meer stuk. Grant & Ray geven ons  ’s avonds hout voor ons kampvuur (kost normaal 8 dollar) en ’s ochtends nodigen ze ons uit voor het ontbijt. Een écht ontbijt zoals iceroad-truckers dat gewend zijn. Boven op de koffie, brood, spek, spiegeleieren, gekookte eieren, scrambeld eieren, worstjes, bonen en fruitsla, zijn er hun eindeloze verhalen over hun tijd als iceroad-trucker. Grant heeft bovendien ook een groot wereldreiziger-verleden en deelt met ons zijn reisavonturen. We hoeven je niet te vertellen dat we pas laat wegrijden uit het park.
Stevig ontbijt bij de Ice-truckers



Bijschrift toevoegen





Dan gaat het verder via de beroemde HW 3, één van de mooiere motor-highways van Canada naar de skigebieden van Fernie en de mijnstadjes Sparwood en Elkford. Elkford ligt in het einde van de vallei en produceert samen met Australië de zuiverste metaal/steenkool die er te vinden is. (Export naar China). In tegenstelling tot ons beeld van een steenkoolmijn, diepe kleine gangen onder de grond, werken de mensen hier met reuze grote trucks en maken ze simpelweg een grote put in de grond. Daaruit worden de brokken steen geschept en dan pas wordt metaal en steenkool gescheiden. We moeten er wel op onze rubber terugkeren (35km heen/ 35 terug). Toch is het voor ons de moeite waard, zo’n stadje heeft altijd een hoog “lay-back” gehalte. Het lijkt alsof de tijd er minder snel gaat.
Bijschrift toevoegen

grootste mine-truck ter wereld, met 3 assen. Momenteel werkt men met nog grotere trucks, op 2 assen.




We bollen via de Crowsnest-Pass naar de Cowboy-trail (HW 22). Waar we 2 jaar geleden op de Goldrush-trail reisden, volgen we nu de American Cowboys. “I can Ranch here !”

Net over de top passeren we “Frank” een dorpje dat in het begin van de 20 e eeuw volledig van de kaart werd geveegd door een neerstortende rots-lawine die 1 km lang, 450 m diep en 150 m breed was. De stenen liggen er nog, het dorp en de spoorlijn waren volledig bedolven, 70 mensen lieten er die bewuste ochtend het leven. De overlevende bouwden even verder hun dorp en hun leven terug op.


Het hooggebergte loopt over in glooiende heuvels, weidse vlaktes, ranches en hooivelden. Hier trekken de cowboys nog steeds door wanneer ze in de herfst op zoek gaan naar het vee, dat vrij graast over deze vlaktes, bossen en heuvels.

In Longview (famous voor beef-jerky) drinken we koffie met, naar eigen zeggen, 2 “kleine” lokale farmers (Berry en Wayne). Ze bezitten elk ongeveer 300 runderen. De grote ranches hebben 1500 tot 2000 beesten en zijn soms zo groot als de provincie Antwerpen.


De Longvew Jerky Beef - hiermee bereik je de top van de Mount Everst (zegt het krantenartikel aan de deur)

Boerderijke kopen?

Poolen om de regendag door te komen


Daarna is het tijd voor herinneringen aan onze Zuid-Amerika reis, we gaan over de HW 40 naar Canmore. Deze HW 40 is echter in niet te vergelijken met de Routa 40 uit Zuid-Amerika. Mooi geasfalteerd, goede aanwijzingen en netjes rijgedrag van de andere weggebruikers.






Ook deze vallei heeft z’n geschiedenis. Wie herinnert zich de Olympische winterspelen van 1988 nog? We picknicken in Kananaskis, het Olympisch dorp. Het is nu een hotel/kuuroord en trekt vooral outdoor-toeristen aan.

In 2013 viel in deze vallei op 36 uur tijd zoveel regen dat de meeste bruggen, wandel en fiets–trails, picknick-area’s enz verwoest zijn. De bevolking en de gemeentes werken nu hard, met vrijwilligers & betaalde projecten, om alles zo goed mogelijk hersteld te krijgen. Ook de campingsite in Water Valley (what’s in a name) draagt er nog de sporen van. Waar hij vroeger aan een helder riviertje lag, zien we nu een afgesloten zij-arm die meer een poel dan een rivier is en de brug is nog steeds in herstelling. Opnieuw worden we hier fantastisch ontvangen door de buren, kampvuur en afwaswater in ruil voor enkele van onze reisavonturen.
Hoogste geasfalteerde pass in Canada.

Moutain-goat






’s Morgens ontbijten we in het dorp tussen échte cowboys en enkele Rednecks zoals die hier noemen. En de meeste zijn er nog trots op ook. Het woord staat voor stoere mannen met rode nek, verbrand door het werken op velden en akkers. Ze rijden is immense SUV-trucks, zijn geobsedeerd door wapens, denken dat de rest van de wereld er uitziet als hun boerderij en geloven dat wat “anders” is verzinsels van de media zijn. Het is niet vreemd dat geïndoctrineerd denken, extreme Bijbelse overtuigingen en racisme hier duidelijk aanwezig zijn. Sommigen spreiden lustig hun, compleet door de media gestuurde mening over de vluchtelingen-crisis in Europa uit. Overtuigd van hun groot gelijk, maar volledig naast de kwestie. Ze vragen niet eens naar onze ervaringen of mening. In elk geval willen we met deze gasten geen ruzie, want ze zijn 2 keer zo groot en breed als ons en hun koffiekoppen hebben de grootte van mijn motorhelm.







De plaatselijk Liquor Store! Niet meer dan een houtje kotje, maar een geweldig aanbod.


Geen museum, maar een écht dorp

Nog steeds in bedrijf, de General Store van Water Valley


Cranmore, het begin van de Icefield Park-way, is voor ons niet meer dan een plek om boodschappen te doen, geld te wisselen en even binnen te wippen bij de plaatselijke micro-brouwerij “the Grizly-paw”. De Ice-field Park-way is misschien wel de meest bekende (toeristische) route van Canada. De laatste jaren groeit het bezoekersaantal enorm en daarmee ook de verkeersdrukte. In 2014 deden we deze weg al eens tot Lake-Louise. Deze keer maken wij rechtsomkeer en kiezen voor de uitgestrekte rust van de Cowboy-trail naar het noorden.


Kamperen over het Stanpede-stadion van Bruck-lake

Plaatselijk weerbeericht

Einde van de cowboytrail in Mayerthorpe


 

woensdag 3 augustus 2016

Gouden dagen in Golden









Golden verwent ons met mooi vliegweer. Hoewel de condities voor lange vluchten niet ideaal zijn, gaan we toch elk dag de lucht in voor kortere of langere vluchtjes. We hebben na het vertrek van Sigrid een ander vast ride-up team om naar boven en beneden te pendelen. Mike & Glenn en hun hond Isa(bel) nemen ons  mee naar boven en het is altijd een vrolijk bedoening in de auto met alweer een paar fantastische vrienden erbij!









Op vrijdag zijn alle piloten van de wedstrijd (zo'n 120) present op de take-off. Het is perfect Cross-country weer. En wij gaan gewoon mee!
Zelf maak ik zo ongeveer de langste vlucht uit mijn vliegcarriere en slaag erin om goed mee in de thermals te gaan en te blijven. Johan gaat ook flink mee, maar kiest ervoor om na een vlucht van 2-uur toch maar "lokaal" te blijven. (Zonder telefoon of Spot-trackingsysteem is het te riskant om over de Rocky-mountains te gaan. Als je daar ergens per ongeluk moet landen, of erger nog gekwetst raakt vinden ze je nooit meer terug! De beren en cougars daartegen ...)
Willy heeft wat pech bij de take-off en moet eerst nog een cravatje uit zijn zeil halen, voordat hij kan vertrekken.. Daarna is ook hij op weg naar grote hoogtes en verre horizonten. Hij maakt die dag z'n langste vlucht ooit, 138 km! Het dag-record is 193 km alstemblieft!











Op zaterdag sta ik klaar om te starten op de take-off als ik in de verte opnieuw onweer hoor. Inpakken en met de auto naar beneden dan maar. Hier nemen we geen risico's, een onweer kan zeer hevige windstoten veroorzaken tot op 30 km afstand en dan wil je niet in de lucht hangen!


Op zondag is het dan inpakken, afscheid nemen en on-the-road-again !





woensdag 27 juli 2016

Werken, rijden en vliegen

Het zijn drukke weken geweest sinds we terugkeerden uit Lumby!


We bolden van Lumby naar Clearwater om daar onze goede vriend de Willy te helpen met de vloer van de zolder,slaapkamer te leggen.
Ideale moment want het weer was toch niet zo schitterend. 

De laatse plank  ligt erin!




Toch slaagden Johan & Willy erin om nog een stevige thermiek-vlucht te doen.
Op 't einde van de week lag de schone vloer er juist in toen Jan & Ilse arriveerden (nog 2 Belgische vrienden van W&S). Nog gauw een tandem-vluchtje voor de Jan en dan weeral feest want ook Sigrid is terug van haar ranger-job op Mt. Robson !


Na regen komt .......




En dan komt de Willi Paragliding Competitie in Golden eraan. Willy gaat deelnemen en Johan, Sigrid en ik kunnen gewoon ons eigen ding vliegen.
Golden ligt in de Rocky Mountains en de vliegcondities zijn niet van de poes. (lees: strong Thermals !) Nu het avontuur op de motor wat minder is, compenseren we dat helemaal tijdens het paragliden! De regio doet z'n reputatie alle eer aan en toont ons prachtig wild-live. Er zijn "Mitteke en de Peer", 2 marmotten die we bijna elke dag passeren als we naar de take-off rijden. En dan is er nog Gerard, een flinke zwarte beer die zijn buik rond eet aan de besjes langs de kant van de weg. Hij laat zich gewillig van zijn beste kant fotograferen.








Rocky Mountains range flying!

Schone start Ils!

De Skyline van Golden, zoek ons Ilske
Wat voor rare wolken hangen ginder nu weer?

Gerard, de Zwarte Beer, op weg naar de Take-Off in Golden




We blijven hier zeker nog een paar dagen en laten de parapentes daarna achter bij Willy om terug op de motor te springen!
Op weg naar weeral nieuwe avonturen ...