Via het tropisch regenwoud terug naar de bergen, Ibarra

't Heeft genoeg geweest, dat luieren aan het strand. We krijgen de kriebels, laden de moto's en vertrekken voor een paar dagen flink doorrijden. In ecuador is dat geen probleem, het asfalt is er (meestal) van hoge kwaliteit. 300 à 400 kilometer bol je hier rustig en dan kan je op een deftig uur stoppen. Van Canoa gaan we naar Mompichu, een paar jaar geleden nog een rustig vissersdorpje, slecht gekend bij een paar hard-core surfers. Het kostte toen zo'n uur om van de hoofdweg tot aan het dorpje te geraken. Nu doen we het op een kwartiertje. Sinds de verbindingsweg geasfalteerd is barst het dorp uit z'n voegen. Het krioelt er van de backpackers. Gelukkig heeft de overheid de bouw van nieuwe huizen streng gerelementeerd, met prachtige bouwwerken als resultaat.

We blijven er niet hangen en vertrekken de volgende ochtend naar San Lorenzo, een bedenkelijk grensstadje. Enkel goed om te overnachten en dan weer verder.
De tocht tussen Mompichu en Ibarra loopt door natuurgebieden, tropisch regenwoud en klein dorpjes. Hier kleuren de mensen écht donker, de Afro-amerikaanse bevolking geeft een caraibisch sfeertje aan de omgeving. Het verhaal gaat dat het afstammelingen zijn van een schip vol slaven, dat hier voor de kust gezonken is.

Wanneer we omhoog rijden, het gebergte in, zien we heel wat stenen op de weg. Het gevolg van steenlawines. De laatste 100 km naar Ibarra loopt via grote rotswanden waar bodemerosie duidelijk zichtbaar is.
We hebben de schrik van ons leven wanneer vlak voor de GS een massa stenen naar beneden dondert. Enkele seconden zie ik niks dan stof en ik weet niet hoe Johan er aan toe is. Dan klaart de stofwolk op en langzaam komen de contouren van een motorrijden terug. Oef, hij staat nog recht, geen grote stenen voor, achter of naast hem, geen schade. Gelukkig!
In patagonie ontmoetten we Mary, wiens eerste reis naar Zuid Amerika op deze manier geëindigd was. Het geluk is weeral aan onze zijde.

En dan weer de onvoorstelbare gastvrijheid in dit land. In Ibarra staan we voor een panaderia, te kijken waar we zullen logeren. Komt daar ineens een motorrijder aan, den John, en dan gaat het weer heel snel:
zoeken jullie slaapplaats?
heu, ja,
Vamos, ik weet een goed hotel.
Vanavond komen we samen met wat motorrijders, zin om mee te gaan?
heu, ja,
Vamos ............

Resulaat: we zijn vandaag te gast bij Juan en slapen vannacht boven zijn restaurant. Hij geeft ons gratis internet, gratis lavanderia, gratis slaapplaats én helpt ons bij het vinden van een lasser.

Hoe kan je zo'n mensen als John en Juan bedanken???????

in L'pub bij Juan Fernando Mosquera

sightseeing by night in Ibarra

Eindelijk terug yoga-les

Er was nu geen enkele reden meer om het niet te doen! Onze tent staat op de Betty Yoga&Surf school in Canoa, Ecuador. Ik hoef maar uit mijn tent te stappen en ben op de yogales, dus het is hier al een paar dagen genieten. Na  5 maanden op de moto en geen enkele yoga-move, viel de eerste les nog heel goed mee!

Whale-watching

De Ecuadoriaanse kust is een écht lay-back paradijs. Verschillende vissersdorpjes met elk een eigen sfeertje, gepensioneerde Amerikanen in Cruzita, walvistoeristen in Puerto Lopez, surfers in Canoa,...
De lokale mensen hier klagen wat over het weer, bewolkt, af en toe een buitje en ook vaak het zonnetje dat erdoor komt. Normaalgezien is het hier blue sky in deze tijd van het jaar, maar voor ons is dit prima weer, niet te warm om te rijden en toch aangenaam om wat rond te kuieren op het strand.

In Cruzita doen we allebei een paar vluchtjes, heerlijk om nog eens in de lucht te hangen! We soren op en neer langs de kliffen en zetten ons daarna neer op het strand.

En dan op naar Puerto Lopez, vandaaruit kan je een tocht ondernemen om de walvissen te zien. Ze zijn deze tijd van het jaar van Antartica naar de evenaar afgezakt om te paren en te bevallen (augustus). We bezoeken ook Isla de la Plata, bekend als " de Galapagos van de armen". Hoewel het geen vulkanisch eiland is, vind je er veel dezelfde fauna en flora.  Meestal blijven wij ver van toeristische attracties maar "Whale-watching" éééééééééééécht geweldig!!! Met een bootje dat half zo groot is als die beesten zelf, tussen hoge golven en dan de walvissen die onder de boot door zwemmen en aan de andere kant weer opduiken! Eén solitaire dier en daarna een groep van 4 bezorgen ons een fantstisch spektakel!  De foto's spreken voor zich. (bekijk ze via onze fotopagina)

Paartjes spelen vrolijk met elkaar

snorkelen met de zeeschilpadden

Blauwpootjes op Isla de La Plata

En het werk.... nooit ver weg ;-)

6 maanden onderweg

Vandaag gaan we een feestje bouwen :-)
We zijn 6 maanden onderweg. Halfweg zullen sommige zeggen, maar voor ons is dat nog niet zo zeker, wie weet wat de toekomst brengt?

Wat heeft de afgelopen 6 maanden voor ons betekent?
Vast en zeker grote vrijheid, avontuur, soms een beetje "erover", maar altijd nieuw en vaak spannend.

Waar hebben we jullie nog niet zo veel over verteld?
Het eten? In Argentina & Chili is de kwaliteit van de groenten beneden peil en het eten duur. We kookten daar vaak zelf.
In Boliva en Peru is het veel beter en kost uit eten gaan zo goed als niets (1 à 3 euro per persoon). Je krijgt er rijst en bonen en kip of ander vlees voor. In Peru maken ze heerlijke Céviche, pikante rauwe vis. In Ecuador is er overvloed aan groeten en fruit en kan je voor zo'n 3 à 5 euro eten.
Overal is het moeilijk om goede koffie te vinden. Ofwel is het nescafé ofwel krijg je een extract dat je aanlengt met water. Koffie met melk is moeilijk, ofwel hebben ze geen melk ofwel krijg je een kop warme melk waar je nescafé moet bijdoen. Soms gaan we zelf de melk kopen in de winkel naast het restaurant.

Stevig ontbijt, eieren, gebakken banaan, kaas, koffie (zelf melk gekocht) en fruitsapje 3 dollar pp

Tip: als je naar Zuid Amerika komt, leer zwarte koffie drinken, het maakt je leven hier veel gemakkelijker.

We gaan hier echter voorbij aan dé specialiteit van het land (peru & Ecuador) "Cuy"

Schattige beestjes, hé! Welk wil je kiezen?

Effekes wachten en aub je middagmaal

Wat nog meer? Het materiaal?
De moto's doen het prima, maar dat wisten jullie al.
Onze motorkleding, mijn BMW-pak is tot hiertoe er goed geweest. De jas is warm als het nodig is en voldoende geventileerd wanneer het warm wordt. De broek ontbreekt ventialtie en dat is jammer want bij warm weer is het een plakkerig gevoel.
Johan's Bering broek is heel aangenaam om te dragen, maar niet slijtvast genoeg. Ze is al ettelijke keren gerepareerd en we vragen ons af hoe lang ze nog zal meegaan. De jas van Richa is prima.
De Schubert 2 helmen zijn een goede keuze geweest, helaas staat mijn scherm zo vol krassen dat het onbruikbaar is geworden. Ik rij nu met een stofbril van 5 euro en dat gaat prima, bij regen gebruik ik een neropreen gezichtmasker erbij.

De Aro-koffers zijn een goede prijs-kwaliteit keuze. Ondertussen hebben we aan de fabrikant wel een aantal produktverbeteringen voorgesteld, die ze waarschijnlijk wel zullen toepassen.


Verder hebben we een paar dingen achtergelaten en teruggestuurd. Onze waterfilter hebben we nog nooit gebruikt. We zien dat als een miskoop. Beter had geweest om een lichtpen te kopen om het water te zuiveren. Dat is zo ongeveer de enige foute beslissing geweest ivm ons materiaal samen met het zware slot voor de motor dat we meebrachten en nog nooit gebruikten. De 2 schuifremsloten zijn wél handig.

Onze top 5 van  handige dingen:
- electrische meter voor de bandenspanning (dank u Tony voor de tip)+12 volt pompje
- extra jerrycan 5 liter benzine
- petzl hoofdlamp
- camelbags voor drinkwater
- klein zwitsers mesje

en nr. 6: 2 koude pintjes

De Quencha-tent hebben we intensief gebruikt in de voorbije maanden en ze was al meer dan 5 jaar oud. nu begint ze sporen van slijtage te vertonen. Afwachten hoe lang we het ermee kunnen doen. Bij aankoop van een nieuwe gaan we deze keer wel voor een lichtgewicht.

Het thermarestmatje van Johan heeft de geest gegeven in Rodeo, maar superservice van Thermarest zij stuurden een nieuw op!

Wat is het beste advies dat we motorrijders kunnen geven voor een packlist?
"You never wich that your bike was heavier loaded!"

Welkom in het Noordelijk halfrond

We verlaten Quito en Fernando onze fantastische gastheer voor deze week, richting Noordelijk halfrond. Precies op de middag arriveren we via een andere weg opnieuw op de evenaar. De lucht kleurt donker en we besluiten te stoppen voor de lunch. Na een uurtje plensregen lijkt het op te drogen. Vergeet het maar, ons "eigen" halfrond van de aarde verwelkomt ons met een plensende bui. Dat zijn we al maanden niet meer gewoon en we besluiten in Otavalle te stoppen voor de nacht. Zou ons potje "droog rijden" uitgeput zijn? Laten we hopen van niet!
Eigenlijk willen we gaan parapenten hier in de buurt, maar de weersvoorspellingen zijn zo slecht dat we besluiten om terug te rijden naar het zuiden.
We hebben onze resevatie voor de overzet naar Panama op 23 augustus. Dat betekent dat we zo'n 2 maanden de tijd hebben om Ecuador en Colombia te verkennen. Dus keren we voor een paar dagen naar de kust terug, misschien walvissen kijken, surfen, parapenten en motorrijden.

banden wisselen in Zuid Amerika

Hoe gaat dat hier? Wel het neemt wat meer tijd dan in Belgie. Ten eerste moet je al naar een grote stad rijden om er te vinden. Dan vraagt het wat zoekwerk om de juiste maat en type te vinden. Verder moet je ook de prijs bekijken. Wij reden 2 maanden rond met onze voorbanden achteropgebonden, een vergissingke, we dachten dat ze veel sneller zouden verslijten en we wilden klaar zijn voor eventuele modder in Bolivia. Verkeerd gegokt.
Nu in Ecuador moet de achterband van de GS vervangen worden en tegelijkertijd de 2 voorbanden.
In Quito, gelukkig geholpen door Fernando, starten we de zoektocht naar een achterband.
Vijf telefoontjes leveren uiteindelijk 2 opties op, die gaan we bekijken. Eentje heeft toch niet de juiste maat, de andere is dan weer minder goed voor offroad. Dan is er nog eentje waar we toevallig langslopen, maar die is veel te duur. Na een uur telefoneren en 3 uur rondzoeken blijft er uiteindelijk 1 redelijk alternatief over, hoewel nog duur 194 dollar. Oké, nu hebben we een band gekocht, maar in de winkel kunnen ze die niet monteren. Dus op zoek naar iemand die een bandenmachine heeft. Diegene waar ze ons naar toe sturen heeft het veel te druk, die kan ons niet helpen. Dan maar naar een andere op zoek. uiteindelijk belanden we bij een mechaniekershop van een reiziger die ons  graag uit de nood wil helpen. Daar worden onze banden uit de moto gehaald, dan naar iemand met een machine, dan terug naar de motoshop om uiteindelijk onze banden terug te plaatsen.
Al bij al kost het ons bijna 2 dagen om dit alles geregeld te krijgen en dan nog met de hulp van een local.
Wees maar blij dat je in België woont als je een band moet vervangen, 1 telefoontje naar je favoriete werkplaats, 's morgens bestellen, 's middags langkomen en de zaak is geregeld, maat, merk en type naar jou voorkeur! In sommige delen van de wereld gaan de dingen iets moeilijker!

Carlos van Technimotors weet wat reizen is, hij reed zelf van Quito naar Ushaia en dan naar Alaska

GPS 0"0"0"

We hadden niet gedacht dat het ons ging lukken, maar ziehier op 21 juni 2012, de dag dat de zomer begint staan we op de evenaar. Van "el Fin del Mundo" naar "el Mitad del Mundo" , van 17 februari tot 21 juli 2012.
Wisten jullie dat er 2 "evenaarslijnen" zijn? De ene is berekend door een Franse expeditie, de andere door de Quito's zo'n 500 voor Christus. Zij wisten toen al dat de aarde rond was én dat zij op het midden van de bol woonden. Arme blanken, hoeveel meer jaar hebben wij daar moeten over doen? De Quito's konden de berekening maken omdat ze sedentair leefden, de bergen als referentie gebruikten en zich bewust waren  van de veranderende schaduwen. De enige correcte lijn is diegene die zij berekend hebben (controle met GPS), de Franse lijn ligt 200 meter te ver op het zuidelijk halfrond.

Om hier te komen hebben we genoten  van de goede, maar toch drukkere wegen in Ecuador. Een laatste rustdag in Banos, een toeristisch stadje bekend om z'n warme baden en vele kuuroorden. We genieten er van een de Thermas, een zalige massage en een goei pintje in een gezellige bar voor we de laatste trek naar de evenaar starten.

een dagje rust

nog eens op de lappen, lang geleden

En dan op naar Quito, hoofdstad van Ecuador en op een boogscheut van de evenaar. Daar zijn we welkom bij Fernando, "mi casa es tu casa" beloofde hij ons op de grens tussen Argentina & Chilé en ziehier, voor onbepaalde tijd kunnen we van zijn gastvrijheid genieten!

13 maart 2012, mi casa es tu casa

Het is werkelijk een zaligheid om nog eens gewoon in een huis te kunnen leven, een paar dagen op dezelfde plek, niet altijd opnieuw moeten zoeken. We maken dankbaar gebruik van zijn aanbod.

mooie timing, 50 000 km op de evenaar!

't gaat voorruit

Sinds we Huanchaco verlaten hebben. We rijden langs immense suikerrietvelden richting Equador en houden nog even halt in Lobitos. Het "surfcamp" ziet er iddylisch uit, maar zonder water (noch voor wc, noch voor douche, noch voor koken) is het toch maar poverkes. Een oude legerbasis is ingenomen door het surfend volk, het is niet duidelijk of de hostels, winkeltjes en restaurants daar een officieel bestaan hebben, of het gewoon een "kraakdorp" is. De militairen houden er nog wel wachtrondes en hebben ook nog een actieve site daar. Beetje vreemd allemaal.

Bovendien lopen in het hele dorp van die gekke, haarloze honden rond "Perro de Peru, sin Pello" genaamd. Ze werden in het verleden gebruikt als therapie voor reumatische pijnen. De honden hebben een veel hogere lichaamstemperatuur dan andere rassen.

Dan maar verder naar Equador. Het is onvoorstelbaar hoe verschillend dit land is! Veel meer ontwikkeld en met fantastische wegen. De kilometers vliegen er dan ook door.
Betalen doe je hier met Amerikaanse Dollars. De lokale munt is zodanig gedevalueerd dat niemand ze nog gebruikt, lonen worden in dollars uitbetaald. Niet voor niks natuurlijk.... Amerika gaat hier ondertussen vrolijk met de olievoorraad lopen. Kamperen is hier bijna niet mogelijk, zodat we iets meer uitgeven om te slapen maar dat wordt vrolijk gecompenseerd door de benzineprijs: 2,2 dollars per gallon. Inderdaad, dat komt neer op 0,5 euro per liter! Hoera, hoera.