Wereldreizigers op een winterse avond....

Wat doet een wereldreiziger met z'n heimwee en herinneringen wanneer de sneeuw uit de lucht valt, in een koud en nat België?

Juist ja, doen waar we in België goed in zijn. Op zaterdagavond gezellig met zielsverwanten op café gaan.  In café Moby Dick, op 't Antwerpse Noord reden we samen de wereld rond, meer dan 100.000 kilometer motor-reisverhalen passeerden er. Van Europa, Rusland en de Balkan, via Zuid-Centraal en Noord Amerika naar Afrika en dan terug naar huis. Over prachtig asfalt, onoogelijke off-roads, via lekke banden, grotere en kleinere ongelukjes, ontplofte motors en fantastische ontmoetingen, door pampa's, woestijnen en oerwoud.

Bedankt Tony om dit initiatief te nemen, bedankt iedereen die er was om mee te genieten van elkaars ervaringen!

Genieten van het échte België, op café met Belgisch bier en frieten!

Herinneringen en dromen

Genieten van elkaars verhalen !

Dromen over nieuwe reizen!

On the road again? Was het maar waar.....

Na 2 dagen al heimwee! Muziekkenners vinden hieronder vast de dichterlijke vrijheid die ik genomen heb ;-)

 

 

 

 

On the road again

I just can't wait to get on the road again

The life I love is riding with my best friends

And I can't wait to get on the road again

On the road again

Goin' places that I've never been

Seein' things that I may never see again

And I can't wait to get on the road again

Here we go, on the road again

Like a band of Gypsies we go down the highway

We're the best of friends

Insisting that the world keep turnin' our way

And our way is on the road again

I just can't wait to get on the road again

The life I love is riding with my best friends

And I can't wait to get on the road again, break free

And I can't wait to get on the road again

 

On the road again, Willy Nelson

Muchas Gracias, thank you all!

The bikes, ready for their winter sleep

 

 

Dear travel-friends,

Now that we are at the (almost) end of the first part of our trip through the 3 America’s, we have time to reconsider the moments we shared together.

A journey like this would not have been what it was without each one of you. Although we where the once traveling, you’ve been always with us from the moment we met. So, you where really a part of this trip.

Thank you so much for giving us directions, for a meal, for a warm shower, for a good shelter, for helping us with the motorbikes, but above all for the company, the fun and the lessons we learned from you!

So THANK YOU and …………Kiss the Ride!!!

Johan & Ils

Jolly Jumper (BMW GS 1150) & Proud Mary (F 650 GS)

 

Estimados amigos y amigas viajeros,

Ahora que estamos al final (casi)de la primera parte de nuestro viajea través de las 3 Américas, tenemos tiempo para reconsiderar los momentos que compartimos juntos.
Un viaje como éste no esta posible sin cadauno de ustedes. Somos los que viajar, pero siempre viajaba con nosotros. Así que usted es siempre una parte del viaje!

Muchas gracias por darnos direcciones, para una comida, una ducha caliente, unbuen abrigo, por ayudarnos con las motos, pero sobre todo para la compañía, la diversión y las lecciones que aprendimos de ti!Así muchos muchos gracias y ............Kiss the Ride!

Johan & Ils

Jolly Jumper (BMW R 1150 GS) & Proud Mary (BMW F 650 GS)

USA, land of Freedom?

Vergeet het maar!
Overal wordt je hier bestookt met waarschuwingen (in het beste geval), geboden en verboden (in de meerderheid van de gevallen).

Een warm bord in het restaurant: be carreful, the plate is hot.
'k zou het hopen, je wil toch geen koud eten?
Een kopje koffie in een kartonnen beker?
Caution, content can be very hot!
Ja, ik dacht het, ik betaal toch voor een warme koffie?
Buckle up, IT 's THE LAW!
DO NOT LITTER! 1000 $ fee
Shirts, shoes & pants required in this café.
Wie gaat er nu in z'n blote kont op café?
Caution, wet floor!
Watch your step!
DO and Don't ...
enz enz enz enz enz enz enz enz!!!!!!!!!!!!!
Om zot van te worden.

En voor wie dacht dat California de staat van ultime vrijheid was
Ziehier hoe leuk een dagje aan zee kan zijn.....

and NO FUN

Geef ons dan maar de simpele boerenmentaliteit van Europa:
Verbrandt aan de warme koffie? Eigen schuld wees maar wat voorzichtiger volgende keer.
Omver gereden door een snotneus op z'n skatebord? Wa lappe rond z'n oren se, en klaar.
Gestruikeld over een opstapje? Oeps spijtig, beter opletten in 't vervolg.
Te dik geworden van elke dag Mac-Donald eten? Tja, wat had je gedacht?

Amerika the land of Freedom ...

Passie en het Noodlot

Begin deze week vernamen we het droeve nieuws, dat één van onze sky-dive vriendinnen zwaar gewond geraakte. Gisteren hoorde ik een verhaal van een motorrijder die al enkele weken in coma ligt, na een ongeval in Afrika. En dan denk je: waarom? Wat drijft ons, om steeds weer die parachute op onze rug te gooien, om steeds weer dat motorzadel onder je kont te voelen, om steeds weer een moeilijkere route te kimmen, om .....
Er is veel wetenschappelijk onderzoek gebeurd om een antwoord op deze vraag te krijgen. Adrenaline, prestatiedrang, grensverleggend gedrag, angstdeficiet en ga zo maar door.
Maar voor mij is het antwoord veel eenvoudiger: PASSIE.
Passie is er, wanneer je je steeds opnieuw aangetrokken voelt om "daar" te zijn. En als je daar bent besef je dat het je natuurlijke biotoop is. Je kent het genot en het plezier, je kent de risico's en je weet precies het evenwicht te vinden tussen veilig en net niet meer veilig. En toch slaat het noodlot dan toe, vaak heeft het veel meer met pech dan met onvoorzichtigheid te maken. Dat geeft ons het gevoel van machteloosheid, het had niet mogen gebeuren, het klopt niet.

En toch laat het ons niet los, steeds weer keren we terug naar dat wat voor ons zo natuurlijk voelt. met als enige verklaring, Passie.
Passie is durven kiezen, durven gaan voor datgene wat je hart verlangt.

De mooiste momenten op onze reis dragen we op aan al die fijne mensen die in hun Passie het Noodlot ontmoet hebben.